Minningar

I fyrsta lagi er ég ekki hrifin af orðinu drasl.

Ég er rosalega mikill minningargrís (eins og nammigrís), ég elska minningar og ég sanka að mér allskyns dýrmætum sem að margir aðrir myndu kalla drasl. Hlutur að því að safna minningum er að geta haldið utanum hlutina svo maður drukkni ekki í pappírsbútum, myndum og öðrum hlutum. Í mínum fórum er að finna allskonar hluti, ég á part af ruslapoka, fjöður, trébút og svo ekki sé minnst á öll kortin og allar myndirnar. Þetta hljómar kannski eins og herbergið mitt sé að springa það sé svo fullt og ég hendi engu og losa mig aldrei við neitt. Nei nei það er nú ekki rétt, ég held bara eftir rosalega mikilvægum hlutum. Hlutum sem minna mig á merkileg tímamót í lífinu, yndislegar stundir og sanna vini. Ótrúlegt en satt þá er parturinn af ruslapokanum einn merkilegast hluturinn í herberginu mínu, amk að mínu mati.

Ég hef alltaf verið svolítið hrifin af korktöflum, ekki bara til að nota sem minnisspjald heldur líka til að geyma minningar á. Á tímabili átti ég tvær en ég hef losað mig við aðra þeirra. Margir kannast nú við hvað korktöflur geta verið agalega ljótar, allavegana finnst mér korktöflur engin stofustáss en ég rakst á síðu á netinu sem var með, að mínu mati, sniðuga leið til að gera korktöflu sæta og fína og jafnvel stofustáss! Ég tók mig til og keypti það sem til þurfti og mundaði skærin. Þetta varð útkoman :

Allt sem þurfti var blúnda og korktafla.

Blúnduna keypti ég í hjálpræðishernum svo ég get ekki sagt að það hafi farið mikill peningur í það að fegra korktöfluna. Blúndan er í augnablikinu fest með títiprjónum en það er aðeins til bráðabirgða, þurfti að sjá hvernig þetta kæmi út áður en að þetta yrði varanlegt. Ef vandað er valið á minningarsnepplunum sem fá að hanga á korktöflunni er hægt að hafa þetta hvar sem er í húsinu. Tala nú ekki um ef maður er að leigja litla íbúð þar sem að skrifborð, stofa og eldhús er í sama rýminu!

Annað sem hefur að geyma minningarnar mínar er minningarboxið mitt sem ég fékk að gjöf frá frænku minni og fjölskyldu hennar. Það eru orðin nokkur ár síðan ég fékk það og ég hef verið mjög dugleg við að setja stóra sem smáa hluti í það. Það eru ekki allir sem að skilja minningar manns, af hverju ein stund var merkilegri en önnur og hvernig í ósköpunum partur af ruslapoka getur verið mikilvægur hlutur. Þar af leiðandi fær enginn að gramsa í minningarboxinu mínu þótt vissulega nokkrir hafi fengið að sjá einn og einn hlut úr því!

Minningarkassinn minn, algjör dýrgripur!

Ég mæli með því að allir komi sér upp minngarkassa, stórum eða smáum. Það er visst gagnamagn sem að heilinn getur geymt og þá kemur minningarkassinn í góðar notir. Einfalt að taka hluti og rifja upp minningar tengdum honum þótt þú hugsir kannski ekki um það dagsdaglega. Það er samt einnig mjög mikilvægt að laga til í minningarkassanum reglulega til að rifja upp, svo að einn daginn sé þetta ekki kassi fullur af drasli.